De Kaukasus is voor taalkundigen een feeërieke plek waar godsonmogelijk veel verschillende talen worden gesproken in een heel klein gebied. Voor veel van deze talen weten we tot op de dag van vandaag niet waar ze eigenlijk vandaan komen en aan welke andere talen ze verwant zijn, behalve aan een paar talen die in de buurt worden gesproken. Het toppunt van de Kaukasus (in dit opzicht) is de autonome republiek Dagestan, in het Zuiden van Rusland. Volgens Wikipedia heeft Dagestan veertien officiële talen. De republiek is qua oppervlakte net iets groter dan Nederland, en heeft ongeveer twee en een half miljoen inwoners. De veertien officiële talen van Dagestan zijn dan nog een zwakke afspiegeling van de daadwerkelijke taaldiversiteit, want er worden ruim dertig verschillende talen gesproken. Er zijn regio’s waar elk dorp zijn eigen taal heeft.

Binnenkort ga ik voor het eerst naar Dagestan, om veldwerk te doen. Dat komt erop neer dat we met een groepje taalkundigen naar een bergdorp gaan om daar de plaatselijke bevolking lastig te vallen met moeilijke vragen over hoe je bepaalde dingen zegt in hun taal. Dat is het leukste gedeelte van taalkundig onderzoek doen. Veel taalkundigen houden zich bezig met het analyseren van enorme hoeveelheden tekst. Ze leggen databanken aan van geschreven teksten, of transcripties van gesprekken, kiezen dan een thema en gaan bergen voorbeelden hiervan analyseren. En op die resultaten dan wat statistiek trucjes toepassen. Bij ons gaat het allemaal anders, want we hebben niet zoveel gegevens. Of we moeten zelf mensen gaan opnemen en dingen laten schrijven, en dit dan woord voor woord gaan uitpluizen. Zo kom je natuurlijk nooit aan de hoeveelheid gegevens als die er beschikbaar zijn voor talen als het Engels, waarvoor bijvoorbeeld al godweethoelang (ik in elk geval niet) politieke debatten worden getranscribeerd en in databanken worden opgeslagen, en die een lange geschreven traditie hebben. Als je met kleine Kaukasische talen werkt heb je die luxe over het algemeen niet, omdat er weinig tot geen geschreven bronnen of getranscribeerde teksten zijn. Aan de andere kant:  je hebt dan wel weer de luxe dat je voor je werk de bergen in moet, om aan te kloppen bij de meest gastvrije mensen ter wereld. Tegenover alle dagen achter een computer RSI te zitten kweken.


 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s