Een beetje glitter in je leven

In Russische schoonheidssalons voel ik me als een vis op het droge. Deze week besloot ik dat het tijd was voor een bikiniwax. Toen ik de prijslijsten van diverse salons bestudeerde, leerde ik dat je behalve alleen de zijkanten bijsnoeien voor je badpak, of alles weghalen, ook een bikini design kunt bestellen. Daar kun je dan naar smaak extra glitters aan laten toevoegen voor slechts 2 euro, of strass steentjes, á 10 roebel per stuk (14 cent). Ergens spreekt het me wel aan dat zelfs voor je bikini-zone een design met glitters binnen de mogelijkheden ligt. Ik denk dan vooral aan wat er om moet gaan in degene voor wie zo’n glamourdoos tevoorschijn getoverd wordt.

Uiteindelijk besloot ik naar de dichtstbijzijnde salon te gaan voor een wax zonder glitterextensies, want in Rusland is dat vaak al een toestand genoeg. Ik dacht terug aan de laatste keer dat ik me in Rusland liet waxen (lang, lang geleden), en de schoonheidsspecialiste ruim 40 minuten daar beneden doorbracht. Na een slepende sessie waar ze op een gegeven moment met een soort vergrootglas, een pincet en een tandartslamp aan de gang ging, had ik het idee dat we iets hadden opgebouwd samen. Ik ben namelijk gewend dat Nederlandse en Belgische waxspecialisten ongeveer een kwartier nodig hebben om om het even welke struik te vellen. Er worden geen verzachtende crèmes en lotions ingemasseerd, en er wordt niet te flauw gedaan. Je hebt het gevoel dat je een stuk vlees bent dat aan de lopende band wordt afgewerkt. Rats-rats en klaar ben je. Mijn schoonheidsspecialiste in Gent kon zonder treuzelen haar werk uitvoeren terwijl ze haar telefoon tussen haar oor en schouder geklemd hield en haar man vertelde over de eerste schooldag van haar kind. En zo heb ik het graag.

In Rusland gaat het allemaal zo makkelijk niet. De laatste keer dat ik me hier liet waxen had ik gezegd dat het niet de eerste keer was. De schoonheidsspecialiste lichtte dus verder ook niet toe wat voor dubieuze tintelende crèmes en toestanden ze allemaal in stond te wrijven voor ze begon. Dit keer kwam er, naast dubieuze crème, ook talkpoeder aan te pas. Vervolgens ging ze aan de gang, steeds kleine stukjes tegelijk, en keek ze me na elk stukje bezorgd aan en vroeg of het wel ging. Op den duur merkte ze verbaasd op dat ik zelfs niet met mijn ogen knipperde. Uiteindelijk had ze ook een half uur nodig, maar gaandeweg realiseerde ze zich dat ze me daadwerkelijk geen pijn deed. Ik heb goede hoop dat ze volgende keer wat minder bang is en de klus in 20 minuten geklaard is. Wie weet laat ik daarna wel een design met glittereffecten uitvoeren.


 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s