Toilet met uitzicht

 

DSC_0184

Dat je het huis uit moet, de hoek om en de tuin in om naar de WC te gaan in een houten hokje helemaal achter in de tuin, waar alleen een gat in de grond is, dat went eigenlijk verbazingwekkend snel. Wat niet went is dat als je het huis uit loopt en de hoek om gaat de tuin in om naar de WC te gaan, zich een meesterlijk uitzicht met bergen voor je ontvouwt. Maar op een goede manier.

DSC_0171


 

Advertisements

Dood

3d344ec005dabb2dcaf281bec61a2458

De dood is meer een thema voor tieners ofzo.
Om te denken aan de droefenis en de drama
Harde woorden en zwarte romantiek
Toneelgenieke dood met filmgevechten
een afgezoomd plot
Met bloedfontijnen als bij Tarantino
in de kleur van siroop.

De dood is een idee,
iets om te roepen als je het echt niet meer weet.
De dood is een gevoel,
iets om over te fantaseren
als het leven je verveelt.
Iets om mee om je heen te slaan,
zolang-ie een idee blijft, een gevoel.
Wat mijmeren over flatterende zwarte jurken
en coole one-liners
uit donkere liedjes en fatalistische films.
Zolang-ie niet langskomt, op je schouder tikt en dreigt
door je familie te maaien met zijn zeis.
In je vrije tijd een beetje schrijven
Over hoe je sterft en hoe dat dan zou zijn.
Of schrijven over wie er allemaal aan het gas moet
en wie in zee, met jouw goedkeuring.
Alsof je professioneel handelt in de dood
en nergens bang voor bent.
Geert zegt immers dat je recht hebt om boos te zijn.
Intussen eet je alleen maar frikandellen
omdat kippenpoten nog teveel op een dier lijken.
Nee, die genocide komt er wel.
Als je er online voor kan stemmen.

Nu ik oud ben trekt de dood me niet meer zo.
Misschien omdat mijn leven nu de shit is
(en toen ik zestien was wat minder)
Of misschien omdat menselijk drama in het echt
Gewoon kut en onflatteus is
niet als in de poëzie of op teevee.


 

U wil, u kan en u zal. Maar mag dat zomaar?

Taaladvies.net is mijn beste vriend. Of eigenlijk meer een gastouder op het gebied van grammatica. Want ik ken de Nederlandse grammatica bar slecht. In de regel pas ik hem vrij feilloos toe, maar ik heb geen idee hoe of wat of waarom. En daardoor twijfel ik af en toe en dan raak ik vreselijk in de war, want ik heb nooit algemene regels geleerd waarop ik kan terugvallen. In zo’n geval is er taaladvies. Taaladvies zegt in stellende wijs hoe het zit en hoe het moet. Zonder een zweem van twijfel over het eigen gelijk.

Vandaag brak ik mijn hoofd over of u iets wil laten doen, of dat u iets wilt laten doen. Taaladvies zegt, allebei zijn ze juist (hetzelfde geldt voor u kan/kunt en u zal/zult), alleen wordt u wil als informeler beschouwd (in Nederland althans, in België schromen ze niet om dit soort straathoekgrammatica te bezigen in een televisieaankondiging als “Tot de ochtend kan u kijken naar een herhaling van het journaal”). Voor nu zal ik maar even links laten liggen hoe een mens in vredesnaam de tijdsaanduiding “tot de ochtend” moet begrijpen.

De toelichting van taaladvies over deze vreemde variatie luidt: “Het persoonlijk voornaamwoord u is van oorsprong een derde persoon enkelvoud, afgeleid van uwe edelheid. Daarbij hoorde ook een persoonsvorm in de derde persoon enkelvoud, zoals u kan, u zal, u wil. Tegenwoordig wordt u niet meer als derde persoon beschouwd maar als tweede persoon enkelvoud, net als jij/je. wordt dan gecombineerd met de persoonsvorm van de tweede persoon: u kunt, u zult, u wilt.”

Klinkt logisch genoeg. Maar wat was die uwe dan in uwe edelheid, als u nog niet bestond? Er vanuit gaande dat we eerst met een persoonlijk voornaamwoord als u op de proppen komen en dat we daarna pas de bezittingen en kwaliteiten van deze persoon gaan aanduiden met een bezittelijk voornaamwoord als uwe. Ik kan wel een paar theorieën bedenken hoe dat kan, maar ik heb eigenlijk liever dat taaladvies gewoon een uitklapvenster maakt met een gedegen etymologische verantwoording.