WOW 8.12.2016

img_20161209_004355
Aquaaerobika at WOW

Het is al ruim een jaar geleden dat ik een keer op Moscow Fashion Week belandde en daar stukjes over schreef (1, 2). In veel opzichten is Fashion Week heel saai. Veel wachten, veel mensen die er allemaal hetzelfde uitzien. Met allemaal dezelfde zwarte hoedjes en zonnebrillen, en op precies dezelfde manier hun jas over hun schouders geslagen. Waardoor de eerste rij er uitziet als een rij kraaien op een tak. Met telefoons in hun klauwen. De meeste mensen kijken niet naar de show met hun ogen, maar met hun iphone. Wanneer het licht uitgaat voordat de show begint, zie je tegenover je een zee van gezichten die door hun telefoonscherm met een blauwe gloed vanonder belicht worden.

En veel saaie ontwerpers ook.

Per toeval belandde ik deze week bij een fashion evenement in het architectuur museum, waar twaalf kunstenaars en designers een collectie lieten zien. In een aantal lege zalen achter elkaar. Met houten vloeren, hoge plafonds en enorme kroonluchters. De doorgangen van de ene naar de andere zaal waren de catwalk, waarover op hoog tempo de collecties werden afgevuurd zonder pauze. Van het couturesque tot het totaal conceptuele. Niet alle collecties waren even sterk. Hoe zijn er überhaupt nog mensen die niet zijn uitgekeken op ironische plastic punkparodieën in My Little Pony kleuren. Al zijn ze soms nog zo visueel effectief.

Na de show vertelde een uitgelaten curator dat het idee voor het hele evenement iets meer dan een maand geleden pas was geboren onder vrienden, en ze sindsdien 24/7 hebben gewerkt met vrijwilligers om het op touw te zetten. Doordat het strict genomen geen puur mode evenement was, was het publiek een stuk enthousiaster en minder verveeld. Wat fijn is. Met name de collecties van Evgeniya Barkova en Kirill Mintsev waren tot in de puntjes uitgedacht. Met modellen die net op hun tenen liepen als ballerina’s in een muziekdoosje. Of die zwalkten over de catwalk als een dronken tiener die intussen een sigaret uit een sigarettenpijpje rookt (een echte, in het museum). En de levende sculpturen van curator Roman Ermakov blijven indruk maken, al heb je ze al eerder gezien, vooral door de manier waarop zijn modellen in de pakken bewegen.

De show werd afgesloten door Aquaaerobika van Sasha Frolova. Waarvan ik eigenlijk niet precies weet wat het is. Het komt er op neer dat een groep mensen in latex pakken met enorme opblaasbare pruiken danst en zingt op een hysterische maat. In andere woorden: Wow (zie World of Lola voor hoge resolutie foto’s en een verslag, en de Facebookpagina van WOW voor meer beeldmateriaal).


 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s