Bij de pedicure

img_20161029_191201
Dit is een oude foto, maar ik ben momenteel een kalknagel aan het genezen, sorry.

Ik beschouw het maar een teken van integratie dat ik ook een beetje ben gaan vinden dat een regelmatige pedicure deel van de vaste lasten is die in het leven betaald moeten worden. Dus ga ik eens in de drie maanden langs bij een Armeense chick die anderhalf uur aan een stuk mijn voeten hakt, schuurt en polijst terwijl ik koffie drink.

 

“Moskou is een vreselijke plek. Het klimaat is verschrikkelijk, de zomer is veel te kort en de winter te lang. De mensen zijn hier onbeschaafd. Mensen komen hier van overal naartoe en ze hebben geen van allen manieren. De vrouwen zijn onverzorgd en kleden zich niet mooi. Van de mannen is hooguit 5% normaal, en dat kan alleen maar omdat de vrouwen geen zelfrespect hebben. Ik vertrouw hier niemand. Je weet nooit wat je in huis haalt. De raarste mensen kom je tegen. Vooral in onze branche, in de schoonheidsindustrie. Zelfs homo’s komen hier. En ze schamen zich niet eens (kun je nagaan).”

– Tja, daar schrik ik niet echt van. Ik kom uit Nederland, hè. Bij ons is dat allemaal niet zo’n probleem.

“Ik snap die mensen niet.”

“In Jerevan, daar is de lucht zuiver. Vanwege de bergen. En de mensen zien er altijd chique uit. Of ze nou naar de markt gaan of naar een restaurant, ze zijn altijd van top tot teen verzorgd. In Jerevan heb ik een appartement en een huis. Als het daar winter is, dan ligt er overal prachtige witte sneeuw die onder je schoenen knispert. En de zon schijnt. Zodat je gewoon lekker kunt wandelen. Niet zoals hier. En het fruit, oh het fruit. Vooral in de zomer.”

“Een week hooguit. Lager houd ik het niet uit daar. Dan heb ik alweer zin om terug te gaan naar Moskou.”

Op een gegeven moment kwam de schoonmaker binnen, die zei: “Komt een man bij God en vraagt, God, hoe kan het toch dat meisjes zo geweldig zijn? Ze zijn zo mooi en interessant. En waarom zijn vrouwen dan tegelijkertijd zo verschrikkelijk? Waarop God antwoordt, omdat meisjes door mij gemaakt worden. En vrouwen door jullie (mannen).”

 

Advertisements

Achterstallig onderhoud

2016-10-31_21-11-18
Google street view, Solyanka 7

Ergens dit voorjaar liep ik langs een herenhuis in het centrum van Moskou, waarvan de gevel totaal verpauperd was en onder de graffiti zat. Dat viel me toen heel erg op. Overal in het centrum wordt namelijk zo druk gerenoveerd, gehakt, gebeiteld en getegeld om van Moskou een nette wereldstad te maken. Vandaag kwam ik erachter dat kort na mijn wandeling de hele facade is afgezet met gaas. Vroeg of laat komt heel de stad aan de beurt voor een facelift.

Het huis staat bekend als “het huis met de Atlassen” (Atlas als in de Griekse mythische figuur Atlas die het hemelgewelf op zijn rug draagt, niet de boeken met kaarten). En het was ooit de woning van de koopmansfamilie Rastorguev – een achternaam die vrij vertaald kan worden als “uitverkoper”.

In ander nieuws heb ik pas geleden mijn eerste Russiche pedicure gehad. Wie weet wen ik ooit aan de Russische schoonheidssaloncultuur. Mijn nagels glanzen in elk geval als een pas gespoten BMW.

0_debce_a0a91c38_XL.jpg
Via Moscow-walks @ livejournal.